Masz własny krótki film reklamowy: szybki spacer, detal butów, torba w samochodzie, spojrzenie w lusterku i finał w windzie. Chcesz, żeby w każdym z tych ujęć wystąpiła nowa fikcyjna bohaterka, a montaż pozostał taki sam. To inne zadanie niż wygenerowanie nowej sceny od zera. Pokażemy, jak przygotować dwie czytelne referencje osoby, rozpisać wszystkie miejsca, w których pojawia się jej ciało lub odbicie, wykonać podmianę w Genjutsu i sprawdzić wynik po cięciach.
Ilustracje przedstawiają nasz autorski, fikcyjny projekt reklamy bez marki. Są to obrazy koncepcyjne i referencyjne, nie klatki z przetestowanego renderu Genjutsu. Efekt końcowy zależy od jakości własnego materiału źródłowego, modelu i iteracji.
Kiedy taki poradnik ma sens?
Jeśli w filmie zmienia się osoba, ale ruch, montaż, miejsce i rekwizyty mają zostać, zacznij od trybu podmiany wybranego elementu w istniejącym wideo. Higgsfield opisuje Genjutsu Object Swap jako zmianę wybranej postaci, stroju lub przedmiotu przy zachowaniu reszty ujęcia. Nie zakładaj, że każde cięcie wyjdzie idealnie: bardzo mała twarz, odbicie w szybie lub ręka częściowo zasłonięta torbą są trudniejsze niż zwykły portret.
Pracuj na własnym albo licencjonowanym nagraniu i wizerunku osoby, którego możesz użyć. W naszym przykładzie nie ma logo prawdziwego domu mody, nazw sklepu ani charakterystycznych opakowań cudzej marki. Daje to kontrolę nad tym, co model ma zachować, a co zmienić, i nie wymaga od generatora odtwarzania czytelnych napisów na torbach.
Przykład: 12 sekund zakupowego filmu w Warszawie
Planujemy sześć ujęć w jednej kolejności. Na mokrym bruku widać bordowe botki; kobieta mija witrynę; odkłada granatową papierową torbę na siedzenie srebrnego coupé; jej oczy pojawiają się w lusterku; szeroki plan pokazuje auto i butik; na końcu wjeżdża windą z torbami. Tło przechodzi od chłodnej ulicy do ciepłego wnętrza. W filmie źródłowym te czynności, cięcia i miejsca muszą już istnieć. Genjutsu ma zamienić wyłącznie główną bohaterkę.
| Ujęcie | Czas w przykładowym filmie | Gdzie sprawdzić nową tożsamość |
|---|---|---|
| 1 · buty | 0–1,5 s | Botki, nogawki i sposób chodzenia; twarz nie musi być widoczna. |
| 2 · witryna | 1,5–3,5 s | Pełna twarz, fryzura, marynarka, skala postaci wobec ulicy. |
| 3 · torba w aucie | 3,5–5 s | Dłoń, bransoletka, rękaw i uchwyt torby; liczba palców. |
| 4 · lusterko | 5–6,5 s | Te same oczy, brwi i fryzura mimo odbicia; poprawny kierunek spojrzenia. |
| 5 · szeroki plan | 6,5–9 s | Sylwetka, strój, liczba toreb i położenie samochodu. |
| 6 · winda | 9–12 s | Ta sama twarz i ubranie w cieplejszym świetle, dłonie na torbach. |
Czasy są przykładem do własnego storyboardu. W gotowym materiale odczytaj prawdziwe punkty cięć klatka po klatce. Nie wpisuj do promptu sekund skopiowanych z innego filmu, jeśli Twoje ujęcia mają inną długość.
Dwie referencje jednej osoby: sylwetka i twarz
Duży portret pomaga przy spojrzeniu do kamery i lusterku, a pełna sylwetka ustala strój, proporcje i buty. Oba obrazy powinny pochodzić od tej samej zatwierdzonej postaci. Jeśli wygenerujesz je osobno bez wspólnego obrazu źródłowego, łatwo otrzymasz podobne, lecz różne osoby. Przy długiej kampanii możesz rozbudować zestaw o profil i kartę postaci; przy naszym 12-sekundowym teście zaczynamy od dwóch obrazów.
Nasza bohaterka ma ciepłą ciemną karnację, kasztanowe włosy splecione nisko z tyłu, małe znamię przy lewym policzku, skórzaną marynarkę w kolorze cynamonu, szałwiową koszulę, szerokie jasne spodnie i bordowe botki. W zdjęciach koncepcyjnych może różnić się drobny detal. Dlatego zanim użyjesz ich jako referencji, powiększ oba obrazy i wybierz, który jest nadrzędny dla twarzy. W naszym przykładzie rolę tę pełni portret.
Realistyczny studyjny portret całej dorosłej kobiety na matowym ciepłoszarym tle, miękkie światło z lewej. Ciepła ciemna karnacja, owalna twarz, ciemne oczy, małe znamię przy lewym policzku, kasztanowe włosy w niskim zaplecionym koku, małe srebrne kolczyki. Brązowa dopasowana skórzana marynarka, jasnoszałwiowa satynowa koszula, szerokie spodnie w kolorze kości słoniowej, bordowe botki ze spiczastym noskiem i cienka srebrna bransoletka na prawej ręce. Postać stoi przodem, ręce swobodnie przy bokach. Cała głowa, obie dłonie i kompletne buty w kadrze z zapasem miejsca. Naturalna struktura skóry i tkanin. Jedna osoba, bez torby, napisów, logo i dodatkowych akcesoriów.
Dołącz zatwierdzony obraz pełnej sylwetki jako jedyne źródło wyglądu bohaterki. Przygotuj nowy portret głowy i ramion tej samej osoby. Zachowaj rysy twarzy, odcień skóry, oczy, małe znamię przy lewym policzku, kasztanowy niski kok, srebrne kolczyki, szałwiowy kołnierz koszuli i brązową marynarkę. To samo miękkie światło z lewej i matowe ciepłoszare tło. Spokojny wyraz twarzy, widoczna naturalna faktura skóry, całe włosy i broda w kadrze. Bez upiększania, zmiany wieku, nowej fryzury, okularów i napisów.
Pełną sylwetkę można stworzyć w Higgsfield Soul lub innym generatorze obrazów. Jeśli korzystasz z Soul 2.0, sprawdź jego bieżący interfejs: oficjalna instrukcja rozróżnia pracę z samym promptem od trybu z dołączonym obrazem referencyjnym. Do drugiego portretu użyj narzędzia do edycji obrazu, które pozwala opisać zmianę przy zachowaniu tożsamości, albo przygotuj zgodny wycinek dobrej jakości.
Przygotuj film źródłowy przed podmianą
- Wybierz jedną główną osobę. Jeśli w finale reaguje sprzedawca lub przechodzień, zaznacz, że ma pozostać bez zmian. W masce celu nie obejmuj przypadkowo drugiej twarzy.
- Utrzymaj strój. Najprościej, gdy osoba w nagraniu ma ten sam krój i kolory ubrań co nowa referencja. Jeśli zmieniasz również garderobę, stawiasz modelowi dwa zadania naraz i musisz sprawdzać szwy, rękawy oraz zasłonięcia przez torby.
- Zrób kopię dźwięku. Zachowaj oryginalną ścieżkę osobno. Po renderze sprawdzisz, czy muzyka, kroki i momenty cięć nadal trafiają w te same miejsca.
- Zapisz punkty cięć. Zanotuj początek każdego ujęcia w sekundach. To mapa do oglądania wyniku, a przy dłuższym filmie także do podziału materiału.
- Sprawdź limit wejścia. Higgsfield podaje obecnie zakres 4–30 sekund dla referencyjnego wideo Genjutsu. Dłuższy film podziel na fragmenty, najlepiej na twardym cięciu, z niewielkim zapasem po obu stronach. Potem zmontuj zatwierdzone wyniki na oryginalnej osi czasu.
Nie obiecuj sobie idealnego wyniku z kilkudziesięciu ujęć po jednym kliknięciu. Na początek wybierz 8–12 sekund obejmujące zarówno duży portret, jak i trudny detal: lusterko albo dłoń na torbie. Jeśli te miejsca wyjdą dobrze, rozszerz próbę.
Prompt do Genjutsu: zmień tylko główną bohaterkę
Wgraj własne wideo jako @Video 1, pełną sylwetkę jako @Image 1 i portret jako @Image 2. Oznaczenia są przykładowe: użyj nazw i kolejności widocznych po przesłaniu plików w Twoim interfejsie. Wybierz tryb zmiany wybranego elementu, a nie przebudowy całego świata. Prompt opisuje cel podmiany i to, co ma pozostać z materiału źródłowego.
ZADANIE: W @Video 1 zastąp wyłącznie główną kobietę jedną fikcyjną bohaterką z @Image 1 i @Image 2. @Image 2 jest nadrzędną referencją twarzy, oczu, znamienia i fryzury. @Image 1 ustala sylwetkę, brązową skórzaną marynarkę, szałwiową koszulę, jasne szerokie spodnie, bordowe botki, kolczyki i bransoletkę. To ta sama osoba w każdym ujęciu. Nie kopiuj szarego tła zdjęć studyjnych do filmu.
ZACHOWAJ Z @Video 1: wszystkie sześć ujęć w tej samej kolejności i czasie, dokładne momenty cięć, pozycję i ruch kamery, tempo spaceru, gest odłożenia torby, spojrzenie w lusterku, pozycję samochodu, liczbę pustych granatowych toreb, układ ulicy, sklepu i windy. Zachowaj inne osoby bez zmian. Oryginalne audio oraz muzyka mają pozostać na tej samej osi czasu, jeśli narzędzie przenosi je poprawnie; nie twórz nowych słów ani efektów.
MAPA UJĘĆ: 0–1,5 s botki i nogawki należą do nowej bohaterki; 1,5–3,5 s widać jej twarz i cały strój przy witrynie; 3,5–5 s jej prawa dłoń i bransoletka odkładają torbę na fotel; 5–6,5 s w lusterku jest jej twarz i oczy, a nie twarz osoby źródłowej; 6,5–9 s ma tę samą sylwetkę w szerokim planie przy aucie; 9–12 s w windzie nadal jest tą samą kobietą, mimo cieplejszego światła.
DOPASOWANIE: nowa twarz, włosy i skóra reagują na światło każdego istniejącego ujęcia; odbicie w szybie i lusterku zgadza się z osobą w kadrze. Zachowaj naturalną fakturę skóry, ruch włosów i tkaniny, prawidłową liczbę palców, kontakt dłoni z uchwytem torby, zasłonięcia przez szybę i torby. Nie zmieniaj samochodu, toreb, miejsc, cięć, długości filmu ani innych osób. Bez nowej postaci, dodatkowych przedmiotów, czytelnego logo, napisów i wygładzania twarzy.
To pełna wersja do naszej sześcioelementowej osi czasu. Jeśli narzędzie ignoruje długi prompt, skróć go do trzech rzeczy: jedna referencja twarzy, jedna stroju, wszystko poza główną osobą zostaje z wideo. Nie wysyłaj modelowi sprzecznych portretów tej samej bohaterki.
Storyboard: plan przed filmem i dowód po filmie
Słowo „storyboard” oznacza tu dwa różne materiały. Plansza koncepcyjna powstaje przed montażem i pokazuje zamierzone kadry — taka jest nasza ilustracja. Plansza kontrolna powstaje z rzeczywistych klatek gotowego renderu i pozwala sprawdzić, czy twarz, strój i rekwizyty przetrwały wszystkie cięcia. Nie przedstawiaj wygenerowanej planszy jako dowodu, że finalny film już istnieje lub wyszedł identycznie.
Do pomysłu przed produkcją możesz użyć Higgsfield Popcorn, który według dokumentacji tworzy sekwencje do ośmiu klatek. Dla dłuższego filmu podziel plan na kilka małych zestawów. Duża plansza z 24 miniaturami daje mało pikseli na twarz i bywa słaba jako referencja. Numery ujęć, sekundy i opisy dodaj w edytorze, zamiast liczyć na poprawny tekst wewnątrz generowanego obrazu.
Użyj zatwierdzonego portretu bohaterki jako źródła twarzy i pełnej sylwetki jako źródła stroju. Stwórz sześć osobnych fotorealistycznych kadrów jednej fikcyjnej reklamy modowej w układzie trzech kolumn i dwóch rzędów, bez napisów i numerów. Ta sama dorosła kobieta w każdym kadrze, gdzie jest widoczna: brązowa skórzana marynarka, szałwiowa koszula, jasne szerokie spodnie, bordowe botki, kasztanowy niski kok. Chłodna warszawska ulica po deszczu, ciepła witryna i winda, srebrne klasyczne coupé oraz puste granatowe papierowe torby bez logo.
Kadry w kolejności: (1) niski detal botków na mokrym bruku; (2) plan średni przy witrynie; (3) dłoń wkłada jedną torbę na skórzany fotel; (4) te same oczy w lusterku wstecznym; (5) szeroki plan auta i butiku, bohaterka z dwiema torbami; (6) półzbliżenie w windzie. Różne wielkości planów, spójny strój, te same torby i samochód. Bez obcych marek, dublowania paneli, dodatkowych rąk i wymyślonych napisów.
Planszę kontrolną wykonaj po renderze: zatrzymaj film na czytelnej klatce każdego ujęcia, zapisz obrazy, ułóż je w kolejności i dopisz rzeczywiste czasy. Przy każdym porównaj twarz z portretem, buty z pełną sylwetką, a torbę i auto z oryginalnym filmem. To szybsze niż oglądanie dwunastu sekund w pętli i zgadywanie, gdzie nastąpiła pomyłka.
Jak obejrzeć wynik, żeby nie przeoczyć błędu?
| Miejsce | Typowy problem | Co poprawić najpierw |
|---|---|---|
| Ujęcie butów i nóg | Inny fason buta albo znikająca nogawka. | Przytnij pełną sylwetkę do wyraźnego widoku dolnej części stroju i przypisz jej tę rolę. |
| Dłoń i uchwyt torby | Uchwyt przechodzi przez palce, bransoletka zmienia rękę. | Popraw tylko krótki fragment z gestem; dopisz, która dłoń trzyma uchwyt. |
| Lusterko i szyba | Odbicie pokazuje twarz osoby źródłowej lub inną bohaterkę. | Dodaj czysty portret tej samej osoby i wskaż odbicie jako część podmiany. |
| Szeroki plan | Zmienia się sylwetka, liczba toreb albo skala osoby. | Użyj wyraźnej pełnej sylwetki; uprość ten odcinek do jednego celu edycji. |
| Nowe światło w windzie | Twarz wygląda jak naklejona albo zmienia ton skóry. | Poproś o dopasowanie do istniejącej lampy i cieni; nie zmieniaj całego pomieszczenia. |
| Cięcie na inną osobę | Model podmienia także przechodnia lub sprzedawcę. | Wskaż tylko główną osobę jako cel, a inne osoby wyraźnie pozostaw bez zmian. |
Odsłuchaj też początek i koniec każdego fragmentu. Gdy narzędzie zmieni dźwięk albo skróci wynik, podłóż zachowaną oryginalną ścieżkę w edytorze i wyrównaj ją do tych samych punktów cięć. Nie zakładaj, że zdanie „zachowaj audio” zawsze daje identyczny plik.
A jeśli film ma więcej niż 30 sekund?
Nie wgrywaj dłuższego klipu z nadzieją, że model sam ominie limit. Podziel go na fragmenty mieszczące się w aktualnym zakresie Genjutsu, najlepiej na istniejących twardych cięciach. Na przykład film trwający 38 sekund można rozdzielić w okolicy 18. sekundy i opracować w dwóch częściach. Nie tnij w środku ruchu dłoni ani spojrzenia w lusterku, jeśli masz obok spokojniejszą granicę ujęcia.
- Wyeksportuj oba fragmenty bez zmiany liczby klatek na sekundę, proporcji obrazu i kolejności ujęć.
- Do obu generacji dołącz te same zatwierdzone referencje twarzy i stroju oraz ten sam krótki blok tożsamości.
- Sprawdź klatki po obu stronach podziału. Jeśli fryzura lub kolor marynarki się różni, popraw jeden fragment przed montażem.
- Złóż wyniki na osi czasu oryginału i podłóż oryginalne audio. Przytnij ewentualny nadmiar na końcu renderów.
Jeżeli potrzebujesz zmienić także lokalizację albo obsadzić całe wideo nowymi osobami, to już szersze zadanie niż podmiana jednej bohaterki. Zobacz nasz poradnik o dwojgu nowych bohaterach i Motion Transfer. Przy pojedynczych przedmiotach i punktach czasu przyda się przykład Genjutsu Object Swap na osi czasu, a przed dłuższą serią ujęć pełniejsza karta postaci.
Komentarze (0)
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!