Sylvan Terrace

Sylvan Terrace to krótka uliczka w Washington Heights, na której stoi około 20 drewnianych domów jednorodzinnych z 1882–1883 roku. To jedne z ostatnich drewnianych budynków mieszkalnych na Manhattanie – przepisy przeciwpożarowe z 1866 roku zabroniły budowy nowych drewnianych konstrukcji na wyspie. Domy zaprojektował architekt Gilbert Robinson Jr. na zlecenie dewelopera Jamesa E. Raya.

Uliczka była pierwotnie podjazdem dla powozów prowadzącym do posiadłości Morrisów. Brukowane kamienie, drewniane elewacje i jednolity rząd niskich domów tworzą wrażenie przeniesienia w czasie – Sylvan Terrace wygląda jak plan filmowy z XIX wieku i rzeczywiście służy jako lokalizacja zdjęciowa. Domy przeszły gruntowną renowację w latach 1979–1981, przywracając im historyczny wygląd.

Na szczycie uliczki stoi Morris-Jumel Mansion – najstarszy zachowany dom mieszkalny na Manhattanie, zbudowany około 1765 roku. Podczas wojny o niepodległość, jesienią 1776 roku, George Washington używał tego budynku jako swojej tymczasowej kwatery głównej w czasie bitwy o Harlem Heights. Dziś rezydencja jest muzeum otwartym dla zwiedzających, z ekspozycją mebli i przedmiotów z epoki kolonialnej i federalnej.

Dojście: stacja metra 160th St (linia C) lub 163rd St–Amsterdam Ave (linia 1). Sylvan Terrace leży między St. Nicholas Avenue a Jumel Terrace, blok od Edgecombe Avenue. Wstęp na uliczkę jest wolny o każdej porze – to publiczna droga, choć domy są prywatne. Morris-Jumel Mansion: bilety ok. 12 USD, otwarte śr.–nd.

Morris-Jumel Mansion ma bogatą historię wykraczającą poza wojnę o niepodległość. Roger Morris, lojalista brytyjski, zbudował dom jako letnią rezydencję. Po wojnie nieruchomość kupił Stephen Jumel, bogaty kupiec, którego żona Eliza – najsłynniejsza mieszkanka domu – po śmierci męża w 1832 roku wyszła za Aarona Burra, byłego wiceprezydenta USA (tego samego, który zabił Hamiltona w pojedynku). Małżeństwo trwało zaledwie kilka miesięcy.

Sama uliczka Sylvan Terrace jest zaskakująco wąska i krótka – zaledwie jeden blok. Brukowane kamienie pod stopami, drewniane domy po obu stronach i brak ruchu samochodowego (ulica jest zamknięta dla pojazdów) tworzą atmosferę kompletnie odciętą od otaczającego Washington Heights. Większość turystów nie wie o tym miejscu – nawet przewodniki po Nowym Jorku rzadko je wymieniają. Najbliższe metro (C do 163rd St) jest dwie minuty pieszo.