Rodziny w ruchu: Ukraińska migracja w czasie wojny – Do i z Polski, 2022-2025

Projekt badawczy "RODZINY W RUCHU: UKRAIŃSKA MIGRACJA W CZASIE WOJNY DO I Z POLSKI, 2022–25" bada ukraińską migrację w czasie wojny do Polski. Autor ponownie skontaktował się z uczestnikami wcześniejszych badań, poszerzył swoją sieć kontaktów w Krakowie i zlokalizował nowe możliwości do obserwacji etnograficznych. Praca ta obejmowała 14 wywiadów — dziesięć kontynuacji i cztery rozmowy z nowymi respondentami. Zebrano również obserwacje w kilku miejscach, organizując co dwa tygodnie anglojęzyczny klub w lokalnej organizacji non-profit, spędzając czas z respondentami w parkach z ich dziećmi, w kawiarniach lub uczestnicząc w wydarzeniach społecznościowych. Choć większość uwagi poświęcono respondentom z Krakowa, spotykali się również dwa razy w tygodniu na internetowych wymianach językowych ukraińsko-angielskich z respondentami z Kijowa. Wreszcie regularnie spotykali się z doradcą naukowym na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie oraz z innymi badaczami migracji w społeczności. W grudniu złożyli wstępną analizę przedstawiającą wyniki swoich danych oraz plan na następny etap zbierania danych do swojej komisji dyplomowej. Napisali również artykuł na temat praktyk podejmowania decyzji przez ukraińskie matki migrantki, który planują złożyć do publikacji. Kontynuując swoje badania, coraz bardziej zdawałem sobie sprawę z inwestycji i zaufania potrzebnych do uzyskania dostępu do prywatnej sfery spraw rodzinnych respondentów. Czasami obawiałem się, że respondenci ukrywają mniej przyjemne aspekty swojego życia rodzinnego i wyczuwałem pewien opór lub dyskomfort, gdy pytałem ich o niektóre tematy (np. relacje małżeńskie). Rutynowe spotkania i strategie takie jak grupy fokusowe mogą pomóc w normalizacji dyskusji na bardziej osobiste lub trudne tematy w przyszłości. Drugim wyzwaniem było przeprowadzenie badania, które obejmuje zarówno Ukrainę, jak i Polskę, ale gdzie mój dostęp do respondentów z Ukrainy pozostaje ograniczony. Chociaż zakres obserwacji, które mogłem zebrać w Krakowie, przewyższał te, które mogłem zebrać online, zdalne spotkania z respondentami z Ukrainy dostarczyły wglądu w życie migrantów powracających, niemigrantów i ich rodzin na Ukrainie — oraz w to, jak wygląda ukraińska migracja w czasie wojny do Polski z obu stron granicy. Planują kontynuować swoje etnograficzne badania terenowe i przeprowadzić co najmniej 50 dodatkowych wywiadów w celu zbadania, jak ukraińskie rodziny doświadczają separacji i ponownego zjednoczenia. Będzie to wymagało powtarzających się wywiadów z byłymi respondentami, nowych wywiadów z wieloma członkami rodziny w celu zbadania dynamiki wieku i płci oraz rozmów z pracownikami humanitarnymi i urzędnikami rządowymi zarówno w Polsce, jak i na Ukrainie. Dwa ostatnie zadania będą wymagały nowych rund rekrutacji, które planuję zrealizować, korzystając z mojej rozszerzonej sieci kontaktów w Krakowie. W tym czasie będę pisał miesięczne notatki i szkicował przynajmniej jeden dodatkowy rozdział pracy dyplomowej oraz odpowiadający mu artykuł naukowy do publikacji.