70 Pine Street – Lobby Art Deco

Historia

70 Pine Street to wieżowiec w stylu art déco w Financial District, zbudowany w latach 1930 – 1932 jako siedziba Cities Service Company – jednej z największych korporacji energetycznych w ówczesnych Stanach Zjednoczonych. Zaprojektowali go Clinton and Russell, Holton and George, a w chwili ukończenia był trzecim najwyższym budynkiem na świecie, po Empire State Building i Chrysler Building.

Przez dekady budynek służył jako biurowiec, niedostępny dla publiczności od lat 70. XX wieku. W 2011 roku uzyskał status nowojorskiego zabytku (New York City Landmark), co chroni jego fasadę i wnętrza. W 2012 roku firma Rose Associates rozpoczęła przekształcenie budynku w luksusowe apartamenty, jednocześnie otwierając ponownie legendarny lobby dla odwiedzających.

Architektura

Budynek ma 67 pięter i 290 metrów wysokości, z charakterystyczną wieżą zwieńczoną latarnią, która nocą rozświetla panoramę Financial District. Fasada z wapienia i cegły jest bogato zdobiona detalami art déco – geometrycznymi motywami, stylizowanymi orłami i metaloplastyką z aluminium.

Prawdziwą perełką jest dwupoziomowe lobby. Ze względu na nachylenie terenu budynek ma dwa wejścia na różnych poziomach: górne lobby od Pine Street i dolne od Pearl Street. Ściany wyłożono czarnym i różowym marmurem z Minnesoty i Tennessee, a aluminiowe ornamenty zaprojektował Cliff Parkhurst. Sufity, kolumny i posadzki tworzą jedną z najlepiej zachowanych przestrzeni art déco w Nowym Jorku.

Co zobaczyć

Lobby jest dostępne z ulicy i warto wejść choćby na chwilę – kontrast między ruchliwą ulicą a marmurowym, art deco wnętrzem jest oszałamiający. Wejście od Pine Street prowadzi do górnego poziomu z głównym holem, a schodami lub windą można zejść na dolny poziom z osobnym wyjściem na Pearl Street.

Z zewnątrz warto spojrzeć na budynek od strony South Street Seaport – sylwetka wieżowca z latarnią na szczycie jest jednym z najbardziej fotogenicznych widoków w Financial District.

Ciekawostki

• 70 Pine Street miał pierwsze w Nowym Jorku dwupoziomowe windy – innowacja z 1932 roku, która pozwalała obsługiwać dwa piętra jednocześnie, skracając czas oczekiwania o połowę.
• Cities Service Company (późniejszy CITGO) zajmowała budynek przez dekady – nazwa firmy nadal widnieje w detalu architektonicznym lobby.
• Wieża na szczycie budynku służyła jako obserwatorium radiowe i punkt nawigacyjny dla statków wpływających do portu nowojorskiego.
• Konwersja biurowca na apartamenty zachowała wszystkie historyczne elementy lobby – co jest rzadkością w Nowym Jorku, gdzie wielu deweloperów modernizuje wnętrza kosztem oryginalnych detali.