Chrysler Building – Lobby

Lobby Chrysler Building to jedno z najwspanialszych wnętrz art deco w Ameryce. Budynek zaprojektował architekt William Van Alen na zlecenie Waltera Chryslera – magnata motoryzacyjnego, który chciał najwyższego budynku świata. Otwarty 27 maja 1930 roku, przez jedenaście miesięcy dzierżył ten tytuł, zanim ustąpił Empire State Building.

Centralnym elementem lobby jest sufit autorstwa Edwarda Trumbulla. Malowidło „Transport and Human Endeavor" (Transport i ludzki wysiłek) miało w chwili ukończenia wymiary 78 na 100 stóp – było wówczas największym obrazem na świecie. Płótno zostało przyklejone bezpośrednio do sufitu metodą cementową. Przedstawia sceny z epoki maszyn: transatlantyki, samoloty, linię montażową Chryslera, robotników przy stalowych konstrukcjach i energię napędzającą nowoczesność lat 30.

Ściany lobby wykończono czerwonym marokańskim marmurem z ciemnymi żyłami. Szczególną uwagę przyciągają drzwi wind – każda para ozdobiona jest inkrustacjami z różnych gatunków drewna, przedstawiającymi geometryczne wzory w stylu art deco z motywami transportu i natury. Łącznie jest 32 windy, a każde drzwi mają unikalny projekt. Podłoga z trawertynu i dekoracyjne kinkiety dopełniają całość.

Lobby jest publicznie dostępne w godzinach pracy budynku (poniedziałek–piątek, zazwyczaj 7:00–18:00). Wstęp jest bezpłatny – wystarczy wejść przez główne drzwi od Lexington Avenue (405 Lexington Ave). Ochrona pozwala zwiedzać parter, ale wjazd na wyższe piętra nie jest możliwy dla turystów. Chrysler Building nie ma tarasu widokowego, ale samo lobby jest jednym z najcenniejszych wnętrz Nowego Jorku.

Chrysler Building przez dekady nie miał lobby dostępnego dla turystów – aż do niedawnej zmiany polityki nowych właścicieli. Wcześniej ochrona rutynowo wypraszała zwiedzających. Dziś wystarczy wejść przez główne drzwi i zachować się jak ktoś, kto ma tu interes – lobby jest oficjalnie przestrzenią publiczną w godzinach pracy biurowca.

Warto zwrócić uwagę na detal: nad każdą windą znajduje się zegar z motywem art deco, a podłoga z trawertynu ma subtelne geometryczne wzory. Van Alen zaprojektował też słynną iglicę budynku z siedmioma łukami ze stali chromowo-niklowej – montaż odbył się w tajemnicy wewnątrz budynku i dopiero po odsłonięciu przebił konkurencyjny Bank of Manhattan Trust Building o kilkadziesiąt metrów. Ten wyścig o tytuł najwyższego budynku świata był jednym z najbardziej dramatycznych epizodów w historii nowojorskiej architektury.