Historia przepisu
Kaszanka, nazywana też kiszką, kiszką kaszaną, gwarowo krupniakiem, a na Śląsku krupniokiem albo kaszokiem, to kiełbasa z kaszy gryczanej albo jęczmiennej, krwi wieprzowej i podrobów: wątroby, płuc, skórek i tłuszczu. Doprawia się ją solą, cebulą, pieprzem i majerankiem, a po nadzianiu parzy. Robiono ją w domu przy świniobiciu, kiedy była świeża krew. Wpis „Kaszanka po kaszubsku” na Liście Produktów Tradycyjnych przytacza publikację gdańskiego muzeum, według której świnie bito zwykle raz albo dwa razy w roku, na Boże Narodzenie i na Wielkanoc. Na co dzień kaszanka była jedzeniem tanim i zwyczajnym.
Skąd się wzięła, nie wiadomo na pewno. Jan Chryzostom Pasek opisuje w „Pamiętnikach” wyprawę do Danii w 1658 roku, gdzie krew zmieszaną z kaszą jęczmienną albo gryczaną nadziewano w jelita, gotowano i podawano jako „wielki specyjał”, czyli Pasek poznał ją za granicą. Polska Wikipedia podaje, że w Polsce kaszanki nie znano co najmniej do XVII wieku i że przyszła prawdopodobnie z Niemiec przez Śląsk. Angielska Wikipedia wskazuje Niemcy albo Danię, ale zaznacza, że to twierdzenie wymaga lepszego źródła.
Na Liście Produktów Tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa są trzy kaszanki: „Kaszanka” z Białej Góry w łódzkim (wpis z 2013 roku), „Kaszanka rychtalska” z Wielkopolski (2009), której historię wpis wywodzi od rychtalskich rzeźników z 1628 roku i według którego surowym farszem dzielono się z sąsiadami do smażenia, oraz „Kaszanka po kaszubsku” z kaszą jęczmienną (2009). Ochronę Unii Europejskiej jako chronione oznaczenie geograficzne mają od 2016 roku „Krupnioki śląskie”, a sama nazwa „kaszanka” chroniona nie jest. Pierwsze Święto Krupnioka odbyło się 28 maja 2011 roku w katowickim Nikiszowcu.
Składniki
Kaszanka z cebulą
-
600 g kaszanka gryczana albo jęczmienna (około 150 g na osobę; dla dużych apetytów 800 g)
Za granicą: USA: Polish kishka albo buckwheat kishka (nie żydowska kishke / stuffed derma); Wielka Brytania i Irlandia: w ostateczności black pudding; Niemcy i Austria: Schlesische Grützwurst albo Grützblutwurst - 400 g cebula (3 średnie, w półplasterki albo w kostkę)
-
30 g smalec (około 2 łyżek; albo masło klarowane lub olej rzepakowy)
Za granicą: lard; Niemcy: Schweineschmalz -
1 łyżka (15 ml) majeranek suszony (czubata)
Za granicą: dried marjoram; Niemcy: Majoran - pieprz czarny (świeżo mielony)
- sól (tylko po spróbowaniu, jeśli trzeba)
- 1 ząbek czosnek (niekoniecznie, można dać 2)
Do podania
- ziemniaki gotowane z koperkiem albo purée
-
kapusta kiszona albo surówka z kiszonej kapusty
Za granicą: sauerkraut; Niemcy: Sauerkraut - ogórki kiszone
Przygotowanie krok po kroku
-
Cebulę obierz, przekrój na pół i pokrój w cienkie półplasterki albo w kostkę.
-
W dużej patelni, najlepiej żeliwnej, rozpuść smalec na średnio-małym ogniu. Wrzuć cebulę i smaż ją powoli, często mieszając, kilkanaście minut, aż będzie miękka, złota i słodka. Nie przyspieszaj tego dużym ogniem.
-
W tym czasie natnij osłonkę kaszanki wzdłuż i zdejmij ją.
-
Kaszankę rozdrobnij widelcem na kawałki.
-
Dodaj kaszankę do cebuli, a jeśli używasz czosnku, dorzuć go posiekanego. Smaż około 10 minut na średnim ogniu, mieszając i rozbijając kaszankę drewnianą łyżką, aż połączy się z cebulą w jedną masę.
-
Posyp majerankiem roztartym w palcach i świeżo mielonym pieprzem. Spróbuj i dopiero wtedy, jeśli trzeba, dosól.
-
Rozłóż masę równo na patelni i smaż jeszcze około 3 minut prawie bez mieszania, żeby spód lekko się przyrumienił.
-
Podawaj od razu, gorącą, z ziemniakami z koperkiem albo purée, z kapustą kiszoną albo surówką i ogórkami kiszonymi.
-
Wersja w osłonce, zamiast kroków 3–7: kaszankę osusz i nakłuj wykałaczką w kilku miejscach. Cebulę zeszklij na małym ogniu, bez rumienienia, połóż kaszankę na cebuli albo obok i smaż około 5 minut z jednej strony. Dopraw, obróć ją delikatnie szczypcami albo drewnianą łopatką i smaż jeszcze 3–5 minut. Podawaj z cebulą na wierzchu.
Zdjęcia