Przejdź do treści

Krupnik

Gęsta zupa z kaszą jęczmienną, ziemniakami i włoszczyzną na wywarze z kurczaka albo żeberek, z koperkiem na koniec. Z tym, jak zrobić krupnik gęstszy albo bardziej klarowny i jak kupić kaszę jęczmienną za granicą.

Domowy krupnik z kaszą jęczmienną, ziemniakami, marchewką i koperkiem na białym talerzu

Historia przepisu

Nazwa pochodzi od krup, czyli kaszy, przede wszystkim jęczmiennej. Jak pokazuje Sylwia Stokowska z Uniwersytetu w Białymstoku, w XVI wieku krupnikiem nazywano jeszcze człowieka, który robił albo sprzedawał krupy. Słownik Lindego z 1854 roku podaje już oba znaczenia: tego, „co krupy robi albo przedaje”, i „zupę z krup”. Słowniki XX wieku opisują krupnik jako zupę na wywarze z jarzyn lub mięsa, zasypaną kaszą, najczęściej jęczmienną. Według polskiej Wikipedii zwykle dodaje się do niej suszone grzyby.

Zygmunt Gloger w „Encyklopedii staropolskiej” pisze, że krupnik to „zupa polska gotowana na mięsie baraniem lub wołowem z krupami perłowemi”. Tym samym słowem nazywano też gorącą wódkę z miodem i korzeniami, którą mieszczanie i uboższa szlachta pili zamiast ponczu. Lucyna Ćwierczakiewiczowa w „365 obiadach za 5 złotych” (1871) radziła gotować krupnik w dniu, w którym na obiad jest pieczeń albo zrazy, na lekkim wywarze ze ścinków i kości. Kaszę gotowała osobno, z dużą ilością masła, bo ugotowana prosto w wywarze daje według niej zupę mniej kremową i mniej białą. Krupnik znała też kuchnia Żydów polskich: według „Rzeczpospolitej” kasza jęczmienna była w niej jednym z podstawowych składników, a krupnik nazywano szlajmzupe.

Od 2014 roku na ministerialnej Liście Produktów Tradycyjnych jest „Niwiski krupnik” z Podkarpacia. Gmina Niwiska leżała dawniej w Puszczy Sandomierskiej, gdzie jęczmienia było pod dostatkiem, a starsi mieszkańcy wspominają, jak suszono jęczmień na piecu i łuskano go w ręcznych żarnach. Krupnik gotuje się tam na wieprzowej kości z grzybami suszonymi i ich wywarem, długo, na wolnym ogniu, a gdy kości brakowało, dawano łyżeczkę albo dwie masła. Zupa ma być „ani za gęsta, ani za rzadka” i najlepiej smakuje w dniu ugotowania.

Składniki

Wywar

  • 500 g udka z kurczaka (2 sztuki, albo 400 g żeberek wieprzowych)
    Za granicą: chicken thighs albo chicken legs
  • 2 l zimna woda
  • 80 g cebula (1 mała, przekrojona na pół; można ją opalić na suchej patelni)
  • 1 szt. liść laurowy
  • 3 szt. ziele angielskie
  • 3 szt. suszone grzyby (kapelusze borowików albo podgrzybków) (niekoniecznie; około 5–8 g, namoczone w 150 ml wrzątku)
    Za granicą: dried porcini; Niemcy: getrocknete Steinpilze

Zupa

  • 80 g kasza jęczmienna perłowa (albo średnia lub wiejska)
    Za granicą: USA, Kanada, Wielka Brytania, Australia: pearl barley (pearled barley), zamiast kaszy wiejskiej hulled barley albo pot barley; Niemcy i Austria: Perlgraupen albo mittlere Graupen
  • 400 g ziemniaki (3–4 średnie)
    Za granicą: USA: np. russet
  • 120 g marchew (1 sztuka)
  • 80 g pietruszka korzeń (1 sztuka)
    Za granicą: parsnip (pasternak); Niemcy: Petersilienwurzel, w pęczku Suppengrün
  • 50 g seler korzeń
    Za granicą: celeriac (USA: celery root) albo 2 łodygi selera naciowego
  • 50 g por (niekoniecznie)

Do smaku

  • 1 łyżeczka (ok. 6 g) sól (płaska, dodawana na końcu)
  • ¼ łyżeczki (1,3 ml) pieprz czarny mielony
  • 2 łyżki (30 ml) posiekany koperek albo natka pietruszki
  • 10 g masło (niekoniecznie)

Przygotowanie krok po kroku

  1. Jeśli dodajesz grzyby, namocz je dzień wcześniej albo zalej 150 ml wrzątku, zanim zaczniesz gotować wywar.

  2. Mięso włóż do dużego garnka (co najmniej 3,8 l), zalej 2 l zimnej wody, dodaj liść laurowy, ziele angielskie i cebulę. Cebulę możesz najpierw opalić przekrojoną stroną na suchej patelni, wywar będzie wtedy ciemniejszy i bardziej aromatyczny. Doprowadź do wrzenia, zbierz szumowiny i zmniejsz ogień tak, żeby wywar ledwo mrugał. Kurczaka gotuj około godziny, żeberka do półtorej godziny.

  3. W tym czasie obierz ziemniaki, marchew, pietruszkę, seler i por, jeśli go używasz.

    Krok 3
  4. Ziemniaki pokrój w większą kostkę, marchew i pietruszkę w mniejszą, seler drobno, por w półplasterki. Jeśli ziemniaki muszą czekać, trzymaj je w zimnej wodzie, żeby nie ściemniały.

    Krok 4
  5. Wyjmij mięso z wywaru, a cebulę wyrzuć. Mięso obierz z kości, wyrzuć skórę i chrząstki, pokrój na kawałki i odłóż.

  6. Do wywaru wsyp kaszę (nie musisz jej płukać, skrobia zagęści zupę), dodaj ziemniaki, pozostałe warzywa i grzyby razem z wodą z moczenia, zostawiając na dnie piasek. Gotuj pod przykryciem na małym ogniu około 30 minut, aż kasza i ziemniaki będą miękkie.

    Krok 6
  7. Włóż z powrotem mięso, dodaj koperek i jeśli chcesz, masło. Gotuj jeszcze 5 minut. Dopiero teraz dopraw solą i pieprzem.

    Krok 7
  8. Podawaj gorący, z natką pietruszki posypaną na talerz i z pieczywem.

Ugotowałem/am

Zrobiłeś/aś to danie? Napisz, jak wyszło i co zmieniłeś/aś. Możesz dodać zdjęcie i ocenę.

Zaloguj się, aby dodać wpis