Historia przepisu
Na Kaszubach śledź był od wieków podstawowym zapasem jedzenia. Według opisu na Liście Produktów Tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa „od wieków najważniejszym rezerwuarem spożywczym nadmorskiej ludności kaszubskiej był zasolony śledź”, a najwyżej ceniono ryby łowione przy brzegu w czasie wiosennego albo jesiennego tarła w mancę, czyli kotwiczoną sieć skrzelową. Po odsoleniu robiono z nich różne potrawy, zwłaszcza na dni postne, a „najpopularniejszą formą przyrządzenia było podanie wyfiletowanego śledzia w śmietanie z cebulą i jabłkami”. Do tego podawano „pulki”, czyli ziemniaki gotowane w łupinach. Potrawa trafiła na tę listę 15 października 2020 roku jako „śledź mancowy po kaszubsku”. Osobnego wpisu pod nazwą „śledź w śmietanie” na liście nie znaleźliśmy.
Nie tylko na Pomorzu. Instytut Skrzynki z powiatu poznańskiego pisał w 2022 roku, ogłaszając konkurs „Smak Śledzia”, że w Wielkopolsce „popularny jest śledź w śmietanie podawany z ziemniakami w mundurkach”, że marzec, czas postu, to pora na śledzia i że „Śledzik” to inna nazwa Podkoziołka, czyli zakończenia karnawału. Jan Babczyszyn z instytutu przypomniał przy tym słowa Wojciecha Młynarskiego: „Jest jeszcze śledź w śmietanie – metafizyczne danie”. Hanna Szymanderska mówiła „Rzeczpospolitej”, że w średniowieczu śledzie „były tanie i pospolite”, a w rachunkach dworu Jagiełły pod 25 marca 1389 roku zapisano „6 beczek śledzi”. Winiary piszą, że śledź był „podstawą postnej diety” biednych i bogatych. Szymanderska poleca też śledzie ułożone na startych winnych jabłkach i polane sosem śmietanowo-musztardowym.
Ania Gotuje pisze, że w jej rodzinie śledzie w śmietanie „znane są od zawsze” i jada je „zawsze na Wigilię”, a autorka Kwestii Smaku, że w jej domu na Wigilię królowały śledzie w oleju, a inne śledziowe sałatki jadło się w kolejne dni świąt. Przepisy są do siebie podobne, „chociaż każdy robi je trochę inaczej”: jedni trą jabłko, inni kroją je w kostkę, jedni dodają ocet albo majonez, inni nie. Danie zna też emigracja. Śledzie w śmietanie fotografowano na polskiej Wigilii w Brisbane w Australii, a „herring in cream” sfotografował w 1977 roku John Margolies w ośrodku Kutsher's w stanie Nowy Jork. W Niemczech, zwłaszcza w Nadrenii, podobną potrawą jest Heringsstipp, zwany też Sahnehering.
Składniki
Śledzie
-
400 g solone płaty śledziowe (matiasy z solanki) (5–6 płatów; mogą być też filety z oleju, wtedy bez moczenia)
Za granicą: USA i Kanada: schmaltz herring; Niemcy: Salzheringsfilets albo Matjesfilets (często już łagodne); Holandia i Wielka Brytania: Dutch matjes, Hollandse Nieuwe
Sos
-
250 g gęsta kwaśna śmietana 18%
Za granicą: USA, Kanada, Australia: sour cream; Wielka Brytania: soured cream; Niemcy: Schmand albo saure Sahne -
2 szt. kwaśne jabłka (mniejsze, razem około 300 g, najlepiej winne)
Za granicą: Granny Smith; Niemcy: Boskoop -
1 szt. cebula (średnia, około 200 g; cukrowa nie wymaga parzenia)
Za granicą: USA: sweet onion, na przykład Vidalia -
1 garść posiekany koperek (albo natka pietruszki)
Za granicą: dill; Niemcy: Dill -
0,5 garści posiekany szczypiorek
Za granicą: chives; Niemcy: Schnittlauch - pieprz czarny świeżo mielony
- sól (dopiero po spróbowaniu, często niepotrzebna)
-
1 łyżeczka (5 ml) ocet spirytusowy albo sok z cytryny (niekoniecznie, do smaku)
Za granicą: USA: distilled white vinegar; Wielka Brytania: spirit vinegar; Niemcy: Branntweinessig
Do podania (niekoniecznie)
- 1 szt. jabłko do usmażenia w plastrach (albo kromki pumpernikla)
-
1 łyżka (15 ml) masło klarowane (do smażenia jabłka)
Za granicą: USA i Wielka Brytania: ghee; Niemcy: Butterschmalz - cynamon albo przyprawa korzenna (do jabłka)
- ziemniaki gotowane w mundurkach
Przygotowanie krok po kroku
-
Płaty śledziowe opłucz z soli i włóż do miski z zimną wodą. Po około 20 minutach wymień wodę na świeżą, w razie potrzeby powtórz, najwyżej trzy razy. Przy każdej zmianie odkrój mały kawałek i spróbuj: śledź ma być lekko słony. Filetów z oleju nie mocz, tylko od razu przejdź do osuszania.
-
Wyjmij płaty, dokładnie osusz ręcznikiem papierowym z obu stron i pokrój w paski albo kawałki szerokie najwyżej na 1,5 cm (½ cala).
-
Cebulę obierz i drobno posiekaj. Przełóż ją na sito i powoli polej wrzątkiem: im ostrzejsza cebula, tym więcej wrzątku. Cebuli cukrowej nie parz. Odstaw sito, aż cebula całkiem ostygnie i ocieknie.
-
Jabłka obierz, wytnij gniazda nasienne i pokrój w drobną kostkę. Jeśli wolisz gładszy sos, zetrzyj je na tarce o grubych oczkach.
-
W misce wymieszaj śmietanę z cebulą, jabłkami, koperkiem i szczypiorkiem. Dopraw świeżo mielonym pieprzem, ale jeszcze nie sól, bo śledzie z solanki oddadzą sól do sosu.
-
Dodaj pokrojone śledzie i delikatnie wymieszaj, żeby się nie rozpadły. Odstaw na 10 minut, a potem spróbuj. Dopiero teraz w razie potrzeby dosól, dopieprz i dodaj łyżeczkę octu albo soku z cytryny.
-
Przełóż śledzie do szklanego naczynia albo salaterki, przykryj i wstaw do lodówki co najmniej na kilka godzin, najlepiej na noc, żeby śledzie przeszły smakiem jabłka i cebuli.
-
Jeśli chcesz podać je na jabłku: z trzeciego jabłka wytnij gniazdo nasienne, pokrój je w plastry, posyp cynamonem albo przyprawą korzenną i usmaż z obu stron na złoty kolor na maśle klarowanym. Ostudź.
-
Podawaj schłodzone, z ziemniakami ugotowanymi w mundurkach, na plastrach smażonego jabłka albo na pumperniklu. Przed podaniem możesz odświeżyć wierzch łyżką śmietany i posypać pieprzem albo koperkiem.
Zdjęcia