Przejdź do treści

Kluski śląskie

Białe kluski z ugotowanych ziemniaków i mąki ziemniaczanej, z dziurką na sos. Tradycyjne śląskie danie niedzielne, przygotowane sposobem „na ćwiartkę”, który działa bez wagi, z podpowiedziami, jakie ziemniaki i jaką skrobię kupić za granicą.

Ugotowane kluski śląskie z dziurkami, posypane skwarkami

Historia przepisu

Kluski śląskie to małe, białe, lekko spłaszczone kulki z ugotowanych ziemniaków i mąki ziemniaczanej, z charakterystyczną dziurką zrobioną palcem. Na Śląsku mówi się na nie też kluski białe albo biołe, guminowe, gumione, a po śląsku gumiklyjzy. Samo słowo „klusek” językoznawcy wywodzą od niemieckiego „Kloß”. W kuchni niemieckiej to Schlesische Kartoffelklöße albo Gummiklöße.

Kluski są wpisane na Listę Produktów Tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa dwa razy: w województwie śląskim jako „Kluski białe śląskie” (2006) i w województwie opolskim jako „Kluski śląskie (tzw. biołe kluski)” (2007). Według opisu z listy powinny być kremowe, gładkie i błyszczące po ugotowaniu, a w środku miękkie, sprężyste i lekko lepkie.

W opisie śląskim zapisano wspomnienia z okolic Rybnika, Raciborza i Wodzisławia: niedzielny obiad, często dopasowany do zmian górniczych, przy którym siadała cała rodzina, czasem trzy pokolenia. Na stole był rosół z makaronem, potem kluski z sosem, rolada i modra kapusta, a do picia kompot. W opisie opolskim, opartym na archiwum Instytutu Śląskiego, czytamy, że przepis przechodzi z pokolenia na pokolenie, a wesele, na którym zabrakło tych klusek, uważano za biedne.

Kluski śląskie łatwo pomylić z innymi kluskami z ziemniaków. Kopytka robi się z mąką pszenną, kroi w romby i nie mają dziurki. Kluski czarne, zwane też szarymi, mają w cieście co najmniej jedną trzecią startych surowych ziemniaków. Białe kluski śląskie robi się tylko z ugotowanych ziemniaków i mąki ziemniaczanej. Według opisu z listy produktów tradycyjnych kluski z mąką pszenną „nie smakowały tak samo”.

Składniki

Ciasto

  • 1 kg ziemniaki mączyste (typ C) (waga przed obraniem, około 30 sztuk klusek)
    Za granicą: USA i Kanada: Russet; Wielka Brytania: Maris Piper lub King Edward; Niemcy: mehligkochend; Australia: King Edward lub Sebago
  • 200 g mąka ziemniaczana (około, dokładnie tyle, ile zmieści się w wyciętej ćwiartce)
    Za granicą: potato starch (nie potato flour i nie cornstarch); w Niemczech Kartoffelstärke, sprzedawana też jako Kartoffelmehl
  • 1 szt. jajko (niekoniecznie, w wielu śląskich domach ciasto robi się bez jajka)
  • 1 łyżeczka sól (płaska)

Do gotowania

  • 3 l woda
  • sól (do wody, do smaku)

Do podania (do wyboru)

  • 80 g słonina albo boczek na skwarki (albo 2 łyżki masła)
    Za granicą: USA: salt pork albo bacon; Niemcy: Speck

Przygotowanie krok po kroku

  1. Obierz ziemniaki, pokrój większe na połówki i ugotuj w osolonej wodzie do miękkości, ale ich nie rozgotuj. Można je też ugotować w mundurkach i obrać na gorąco: wtedy mniej nasiąkają wodą. Dokładnie odcedź i odparuj przez chwilę na wyłączonym palniku.

  2. Przeciśnij gorące ziemniaki przez praskę, najlepiej dwa razy, żeby nie było grudek. Nie używaj blendera ani miksera, bo ciasto zrobi się kleiste. Rozłóż masę w misce i odstaw na około 5 minut, aż przestanie parować. Ciasto robi się z letnich albo przestudzonych ziemniaków: z gorących, parujących wychodzi lepkie.

    Krok 2
  3. Sposób „na ćwiartkę”: wyrównaj ziemniaki w misce i podziel je nożem na cztery równe części. Wyjmij jedną ćwiartkę na talerz, a puste miejsce wypełnij mąką ziemniaczaną do tego samego poziomu co ziemniaki. Potem odłożoną ćwiartkę włóż z powrotem do miski. Ten sposób działa przy każdej ilości ziemniaków i nie wymaga wagi.

    Krok 3
  4. Dodaj sól i jajko, jeśli go używasz. Szybko zagnieć gładkie, elastyczne ciasto, które przestaje kleić się do ręki. Jeśli ciasto się klei, dosyp odrobinę mąki ziemniaczanej, ale stopniowo: za dużo mąki daje kluski gumowate, za mało sprawia, że się rozpadają.

    Krok 4
  5. Nastaw duży garnek z około 3 litrami osolonej wody i doprowadź ją do wrzenia.

  6. Odrywaj kawałki ciasta i formuj kulki wielkości orzecha włoskiego, około 4 cm, i lekko je spłaszcz. Kciukiem albo końcem drewnianej łyżki zrób w każdej głęboką dziurkę, mniej więcej na dwie trzecie grubości. Dziurka zbiera sos i pomaga kluskom równo ugotować się w środku. Zbyt płytka dziurka to najczęstszy błąd. Uformowane kluski kładź na desce posypanej mąką ziemniaczaną.

    Krok 6
  7. Wrzucaj kluski do wrzącej wody partiami, nie wszystkie naraz, bo woda za bardzo ostygnie i kluski się skleją. Zaraz po wrzuceniu delikatnie zamieszaj, żeby nie przywarły do dna. Gdy wypłyną, gotuj je jeszcze 2–3 minuty (źródła podają od 1 do 5 minut), a potem przekrój jedną: w środku nie może być surowego ciasta. Inny sposób: po wrzuceniu klusek zmniejsz ogień do minimum i trzymaj je w gorącej, ale niewrzącej wodzie 10–12 minut, wtedy mają gładszą powierzchnię.

  8. Jeśli podajesz kluski ze skwarkami, pokrój słoninę albo boczek w kostkę i wytop na patelni na złoty kolor.

  9. Wyjmuj kluski łyżką cedzakową i podawaj od razu, gorące: po ostygnięciu się sklejają. Polej je sosem, roztopionym masłem albo skwarkami.

Ugotowałem/am

Zrobiłeś/aś to danie? Napisz, jak wyszło i co zmieniłeś/aś. Możesz dodać zdjęcie i ocenę.

Zaloguj się, aby dodać wpis